Słowo: słonce

Wymowa: [ˈswɔ̃j̃nt͡sɛ], AS: [su̯õĩ ̯nce]

Znaczenie:

• Rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna.
• 1.1 Astronomiczne centralne ciało niebieskie Układu Słonecznego, najbliższa Ziemi gwiazda, najjaśniejszy obiekt na niebie w ciągu dnia.

Etymologia: zobacz słońce

Przykłady:

• Proste: Słońce świeci na niebie.
• Średniozaawansowane: W naturze występują zjawiska związane z aktywnością słoneczną.
• Złożone: Słońce jest głównie złożone z wodoru i helu.

Wyrażenia frazeologiczne: Król Słońce, Kraj Wschodzącego Słońca

Formy pokrewne: słońce, słoneczko, słonko, słoneczność, słonecznik, słonecznica, słonecznice, nasłonecznienie, słoneczny, nasłoneczny, przeciwsłoneczny, słońcowy, słonecznikowy, słonecznie, nasłonecznić się.

Tłumaczenia:

• Angielski: Sun
• Hiszpański: Sol
• Rosyjski: Солнце (Sołnce)

Informacje dodatkowe:

• Słońce jest największym ciałem niebieskim w Układzie Słonecznym.
• Aby uniknąć uszkodzenia oczu, nie należy patrzeć na Słońce bez odpowiedniej ochrony.

Mini-zadania:

• Użyj słowa “słońce” w zdaniu.
• Znajdź synonim dla słowa “słońce”.